Δεν προσπάθησα αρκετά, αν έλεγα, ίσως όλα τέλειωναν. Αλλά δεν. Δεν. Δεν μπορώ να το πω. Προσπάθησα. Έτσι τίποτα δεν θα τελειώσει. Απλά θα μείνει λίγο παραπέρα. Στο εκεί. Θα είναι παρόν μέσα απ’ τα μάτια μου. Στην άκρη των ματιών μου όποτε αυτά θα δακρύζουνε Η ανάσα. Η αγκαλιά. Την περίμενα αλλά όχι πια. Το λεωφορείο πέρασε. Επόμενη στάση. Επόμενος σταθμός. Γρήγορη μέτρηση της απόστασης με την αφή του μυαλού. Ο προορισμός, το είπαμε, εγώ. Θα με περιμένω; Θα είμαι εκεί; Ή θα έχω χαθεί; Άσχημο πράγμα το να αντιλαμβάνεσαι, ώρες ώρες.

Υ.Γ.
Που θα μου πάει. Συνήθισα στο ψύχος.