Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2009

Μωρό μου!!!
-Τι 'ναι;
-Ξέχασα να σου πω!
-Τι πράγμα;
-Σ' αγαπάω.
-Πες το κρητικά! μου λέει και γελάει.

Ε, ορίστε λοιπόν:




Να στο πω κι αλλιώς:



Και αν δεν κατάλαβες, ετοιμάσου να σε μάθω να χορεύεις... ;)


Χαράζει στο βάθος.
Κάπου στο βάθος.
Τα μάτια μου δεν κλείνουν.
Χαζεύω τον μουντό ουρανό και κάτι μέσα μου λέει ότι άλλαξε.
Προσπαθώ στον ορίζοντα να σχηματίσω την μορφή σου δεν μου είναι δύσκολο .
Στα σύννεφα, στ' αστέρια βλέπω τα μάτια σου.
Με την λίγη φαντασία που μ' απόμεινε πια.
Το σκέφτηκα, το ξανασκέφτηκα.
Απόψε λέω να μη ζήσω, απόψε λέω να χαθώ.
Θα είσαι εκεί και θα με βοηθήσεις είμαι σίγουρος .
Το είδα στα μάτια σου το είδα όταν μιλήσαμε .

Μην με κανείς να περιμένω άλλο .
Από την πρώτη στιγμή που συναντηθήκαμε καταλάβαμε ότι κάτι καλό μπορεί να ξεκινήσει κάτι όμορφο .
Τελικά άξιζε η αναμονή.
Το μόνο που δεν άξιζε είναι ο χρόνος που χάσαμε .
Ο χρόνος που δεν σε είχα δικιά μου .
Τώρα όμως είσαι και αλίμονο σε αυτό που θα μπει ανάμεσα μας και θα προσπαθήσει να το χαλάσει .Δεν είμαι μικρός τελικά… μπορώ να τα βάλω και με θηρία για εσένα… ναι θα τα βάλω και μαζί τους , και θα τα κερδίσω γιατί έτσι δεν θα χάσω εσένα . .
Τελικά μερικοί άνθρωποι είναι πολύ τυχερή .
Μέσα σε αυτούς είμαι και εγώ.
Ένιωθα μονάχος , αλλά τώρα δεν νιώθω .

Μα τώρα εσύ μου σιγοκαίς την καρδιά βασανιστικά.


Όλοι λατρεύουμε την αίσθηση του έρωτα.
Όλοι μπερδεύουμε πιθανόν κάποια στιγμή τον έρωτα,
τον πόθο,
την καψούρα,
το πείσμα,
την αγάπη.

Ο πόθος και ο ερωτάς φαίνονται.
Το ενδιαφέρον και η αγάπη το ίδιο.
Όταν ερωτεύεσαι είναι ότι πιο υπέροχο μπορεί να σου τύχει. Σε ανυψώνει, σου δίνει αυτοπεποίθηση, σε «φτιάχνει».

Είναι ωραίο να σε αγαπάνε χωρίς προσπάθεια, χωρίς ζόρι και να σε αποδέχονται.
Το ξέρω , γιατί το ένιωσα.
Και αυτό θέλω.