Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2009

Η αγάπη είναι στο κουκούτσι.

Κι εσύ βρίσκεσαι στη φλούδα.

Η αγάπη είναι στο κουκούτσι.

Η φλούδα είναι πόρνη.

Είναι η οργή η άτιμη...

Η πατικωμένη οργή που όταν βρει μέρος αχαμνό κι αρχίσει να πετιέται, αν δεν τα κάνει όλα λίμπα, δε χορταίνει. Κι άντε να βρεις μετά κουράγιο να μαζεύεις τα γυαλιά. Άντε να βρεις καρδιά για το συγύρισμα. Και τι συγύρισμα να κάμεις μ' αυτά που απόμειναν;

Που να βάλεις τα ρημάδια τα λουλούδια , που στέκεις σαν ηλίθιος και κρατάς;

Αφού το 'καμες θρύψαλα το ανθόγυαλο...

"Θα μ'αγαπάς πάντα;

" Αχ, αυτό το "πάντα" στα χείλη των ανθρώπων!

Τ' ακούν οι Αγγέλοι και παίζουν φυσαρμόνικα.

Κι ύστερα, μόλις τελειώσει το τραγούδι, τρέχουν και κρύβονται, μην τους μαλώσει ο Θεός.

Λες και σε προειδοποιεί ποτέ το κακό. Λες και σου κάνει νόημα η κακιά ώρα. Σιγά μη σου φωνάζει: "Έι, ψιτ! Ψιτ! Κοίτααα! Σου 'ρχομαι..."

Έτσι είναι αυτά τα χτυπήματα.

Γίνονται πισώπλατα.

Την ώρα που είσαι ανοχύρωτος.

Την ώρα που έχεις χαλαρώσει κι απολαμβάνεις το άρωμα της βροχής.

Έτσι είναι...

Την άνοιξη μπορεί να τη σκοτώσει ξαφνικά, μπροστά στα μάτια σου, ένα χελιδόνι.

Κάποιο το ξέρουνε αυτό, πολύ καλά.

Είν' αυτές οι άσχετες σκέψεις που βάζει μπροστά σου σαν ανάχωμα το μυαλό, για να σε κρατά λίγο πιο πέρα από την κραυγή.

Είναι μερικοί άνθρωποι που δεν μπόρεσαν ποτέ να διαβάσουν το μυστικό σημείωμα που άφησε μέσα τους ο Θεός.

Δεν είχαν το απαιτούμενο φως για να το διαβάσουν.
Και τ' άφησαν διπλωμένο να κιτρινίζει σε ένα κρυφό συρταράκι της ψυχής τους.
Είναι μερικοί άνθρωποι που, όταν πέσει στα χέρια τους η χαρά, δεν ξέρουν πως τους ανήκει.
Και σαστίζουν.

Τη φέρνουν από δω, τη γυρνάνε από κει, ώσπου ανοίγουν ένα λάκκο και τη θάβουν, όπως κάνουν με τα κόκαλα τα σκυλιά.
Είναι μερικοί άνθρωποι που πίστεψαν αλήθεια πως ο Θεός αγαπάει τους μουτρωμένους.
Χαρά σ' αυτούς που γέμισαν την ψυχή τους και διάβασαν τραγουδιστά το μυστικό τους σημειωματάκι.
Αν το 'σκισαν μετά, αν το 'καψαν, το έκαναν μόνο και μόνο για το κέφι τους. Για να κλείσουν μάτι στο Θεό.
Χαρά σ' αυτούς που πιάστηκαν στο δόλωμα της ζωής και σπαρτάρισαν μέσα στα δίχτυα της.
Αν τα τρύπησαν μια στιγμή και ξαναβγήκαν στο πέλαγος, το 'καναν μόνο και μόνο για να 'χουν τη χαρά να ξαναπιαστούν...

Τετάρτη 19 Αυγούστου 2009

8049703Lost_In_love

Κάνοντας τον απολογισμό για τις διακοπές που πέρασα μαζί με την γυναίκα μου και αναρωτώντας τον εαυτό μου για το ποια ήταν οι καλύτερη στιγμή .

Δεν το σκέφτηκα καθόλου.

Ήταν ένα βράδυ προτού φύγουμε από το νησί, σε ένα μπαράκι δίπλα στην ακρογιαλιά. Η γυναίκα μου γύρισε και με ζωγραφισμένο ένα υπέροχο χαμόγελο στο πρόσωπο της , ταξίδεψε για αρκετά λεπτά μέσα στα μάτια μου. Δε χρειάσθηκε να μιλήσει κανείς , άλλωστε τα λόγια δεν μπορούν να μεταφέρουν τα συναισθήματα της ψυχής μας …

τότε ήταν που σκεφτικά ότι αυτήν την γυναίκα την αγάπησα

γι αυτό που πραγματικά είναι …

κι όχι γι αυτό που θα ήθελα να είναι ..

δεν τις είπα σ΄ αγαπώ , θέλω να βγει από μέσα μου, απλά και ταπεινά …

όπως παλιά ,

όπως μου το είπε η ματιά της εκείνο το βράδυ

lockss

"Βαρέθηκα ν' ανάβω φωτιές για να ζεσταθούν οι άλλοι και στο τέλος να ξεπαγιάζω εγώ.
Να μοιράζομαι στην καρέκλα μου με τον κάθε κουρασμένο και στο τέλος να στρογγυλοκάθεται αυτός κι εγώ να κουλουριάζομαι στο πάτωμα.
Να σκουπίζω με τα χείλια μου τα δάκρυα των άλλων και τα δικά μου να ξεραίνονται στα μάγουλά μου και να κάνουν κρούστα...
Κουράστηκε η ράχη μου να κουβαλά πληγωμένους. Στέγνωσε το στόμα μου να τους φωνάζω. Μη σωριάζεστε, ρε ξεφτίλες. Σταθείτε στα πόδια σας. Μπόρα είναι. Βγάλτε τις τσίμπλες από τα μάτια σας. Ξημερώνει.
Βαρέθηκα να φτιάχνομαι με τα λάθη μου.
Να φυτεύω βολβούς πάνω σε σωρούς από σκατά.
Να βγάζω αθώους τους ένοχους και να κάθομαι για πάρτη τους στο σκαμνί.
Να μουλιάζω στη βροχή γιατί άνοιξα την ομπρέλα μου να μπουν από κάτω δυο τρεις μουρόχαβλοι που μου φάνηκαν κρυουλιάρηδες..

......................

Πάντως, όπως και να 'χει το ζήτημα, ένα πράγμα ξέρω καλά. Πως γουστάρω πολύ.
Γουστάρω τη φάση και περισσότερο την αντίφαση.
Γουστάρω την τρέλα μου και περισσότερο την τρέλα των άλλων.
Γουστάρω να μυρίζομαι την ανθρωπίλα.
Γουστάρω τ' αγόρια που έχουν κορδέλες στα μαλλιά και στα μάτια ένα ματσάκι μενεξέδες.
Γουστάρω τα κορίτσια που τραγουδούν στις ακρογιαλιές μ' ένα θαλασσοπούλι ανάμεσα στα φρύδια."

- Να είχα λέει, μιαν αγάπη σαν αλάνα… Να κυλιόμουνα μέσα της, να ‘κανα τούμπες, να ‘πλωνα την αρίδα μου να λιαζόμουνα… Να ‘ρχότανε τα όνειρά μου σαν τις κάργιες να φτεροκοπούν πάνω από το κεφάλι μου. Βαρέθηκα να χώνω τη ρημάδα την ψυχή μου στα ντουλάπια και να της κρεμώ αρωματικά σακουλάκια να μην τη φάει ο σκόρος. Βαρέθηκα να περπατώ με την πλάτη κολλημένη στα ντουβάρια, γιατί νιώθω γύρω μου τον θόρυβο από τα μαχαίρια που ακονίζονται. Είναι πολύ, ρε σεις, αυτό που ονειρεύτηκα; Μιαν αγάπη λέω σαν αλάνα. Ν’ απλώσω την αρίδα μου να λιαστώ.

Τι φταις αλήθεια.
Κανείς δε σου 'μαθε το δρόμο για το "εμείς".
Και το χειρότερο, κανένας δε σε εκπαίδευσε να επενδύεις στο "εγώ".
Σαν επαίτης εκλιπαρείς μπροστά στην πόρτα του "εσείς".
Έσπασες αμέτρητες φορές τα μούτρα σου, προσπαθώντας ανάμεσα σε σκοτάδια ν' ανακαλύψεις το "εσύ".
Σ' έπιασε πάντα πανικός στη θέα και στη σκέψη του "αυτοί".
Και στην απελπισία, στο χαμό σου, φώναζε "Αυτός! Αυτός!"
Κι έπιασες ένα πιστόλι, να πολεμάς.
Τι φταις!

Παπαδόπουλος Λευτέρης - - Δώδεκα πόντους και μισό

 Η άλλη ποδηλάτισσα Ανηφόριζα την οδό Προπυλαίων, στην Ακρόπολη. Δίπλα μου, ερχόταν ο σκύλος της κόρης μου, ο Μπίλμπο, ένα όμορφο λαμπραντόρ. Λίγο πιο πάνω από μας, στο κατάστρωμα του δρόμου, άκρη άκρη, μια κοπελίτσα 17-18 χρόνων, λεπτή και πολύ όμορφη, είχε σκύψει στην άσφαλτο και προσπαθούσε να βάλει στη θέση της την αλυσίδα που είχε φύγει από το ποδήλατό της.
"Θέλετε βοήθεια;" τη ρώτησα.
"Όχι, ευχαριστώ. Τα καταφέρνω και μόνη μου", αποκρίθηκε η κοπελίτσα, με ένα γλυκό, τρυφερό χαμόγελο.
Άξαφνα, είδε τον Μπίλμπο. Παράτησε την αλυσίδα και είπε αυθόρμητα:
"Τι όμορφος σκύλος!"
"Ωραίος είναι, σύμφωνα με τα ανθρώπινα γούστα", είπα.
"Γιατί το λέτε αυτό;" με ρώτησε η κοπελίτσα.
"Διότι, όλα αυτά τα χρόνια που τον έχουμε, καμιά σκυλίτσα δεν τον πλησίασε, δεν του έκανε φλερτ, δεν του κούνησε ερωτικά την ουρά. Προφανώς στις σκυλίτσες δεν αρέσει".
Η κοπελίτσα έμεινε για δυο στιγμές αμήχανη. Ύστερα με ρώτησε:
"Μήπως τον έχετε πολύ προστατευμένο; Πολύ μη μου άπτου;"
Συμφώνησα:
"Ναι, τον έχουμε συνεχώς μαζί μας..."
Η κοπελίτσα έπιασε τα γέλια.
"Θα σας δώσω μια συμβουλή", είπε. "Αφήστε τον κάνα δυο μέρες ελεύθερο, να κάνει παρέα με διάφορα αδέσποτα σκυλιά, να μάθει τα κόλπα, και ύστερα πάρτε τον στο σπίτι. Θα δείτε, τότε, πόσο θα 'χει αλλάξει ο σκύλος σας... Να μάθει τα κόλπα από τους αληταράδες, για να ξέρει πώς θα συμπεριφερθεί σε μια σκυλίτσα. Μετά, όλα θα είναι εύκολα".
Έφτιαξε την αλυσίδα του ποδηλάτου της, το καβάλησε και έφυγε σαν σίφουνας, χωρίς ούτε αντίο να μου πει...

Παρασκευή 7 Αυγούστου 2009

Στο γλυκό μου φιλαράκι

Δύσκολο να βρεις κάτι για να δείξεις αυτό που αισθάνεσαι .

Εξάλλου δεν ξέρεις και ο άλλος πως θα το πάρει .

Έψαξα .

Τελικά αυτό διάλεξα αν και  δεν είναι τεράστιο.

Είναι όμως ένα τραγούδι που μέσα από τους στοίχους του

δείχνει όλο το μεγαλείο του ερωτά .

Λόγια απλά .

Λόγια γεμάτα νόημα και αλήθειες .

---------------

Θα΄θελα να τα΄χα όλα να΄μουνα παντού
να σου χάριζα τ΄αστέρια όλου τ΄ουρανού
μα για μένα ένα αστέρι φαίνεται απ΄τη γη
ένας είναι ο κόσμος μόνο εσύ.

---------------

http://www.youtube.com/watch?v=aqBjVhyO00Q&eurl=http%3A%2F%2Fwww.eros-erotas.gr%2F%25ce%25b4%25ce%25b5%25ce%25bd-%25ce%25ad%25cf%2587%25cf%2589-%25cf%2580%25ce%25bf%25ce%25bb%25ce%25bb%25ce%25ac-%25ce%25b3%25ce%25bb%25cf%2585%25ce%25ba%25ce%25b5%25cf&feature=player_embedded

Τετάρτη 5 Αυγούστου 2009

Δεν υπάρχουν λόγια.

Απόψε θα 'θελα να 'ρθεις
και να μου πεις σε θέλω
απ' το σκοτάδι να φανείς
σαν ξεχασμένο τρένο

--------

Να σου λέω έλα, να μιλάς για τρέλα
να μου λες δεν πρέπει, δεν μπορώ
Να σου λέω έλα, να μιλάς για τρέλα
κλαίει η αγάπη σαν μωρό

--------

Απόψε θά 'θελα να βγω
στου κόσμου το μπαλκόνι
να σου φωνάξω όσο ζω
ποτέ δεν θα 'σαι μόνη

--------

http://www.youtube.com/watch?v=gbSU_1UgjyE

--------

Συγχώρεσε με αν σου φανεί άσχετο...
Μοιάζει με κείνα τα πράγματα που θέλαμε πολύ μα δεν χορτάσαμε ποτέ…

--------

Μου έλειψε η βόλτα στις γειτονιές σου…

--------
Φιλιά πολλά σου στέλνω…

 

 

Δευτέρα 27 Ιουλίου 2009

Rudolph Schenker

Ο καλύτερος λόγος για να παρακολουθήσεις μια συναυλία

SCORPIONS

Για πολλούς η μουσική είναι απλώς διασκέδαση. Για άλλους, όμως, είναι εκείνη που δίνει ουσία στη ζωή τους. Ειδικά οι φίλοι της rock έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με τους αγαπημένους τους καλλιτέχνες.

Οι

 SCORPIONS

είναι από τα συγκροτήματα που έχουν αγαπηθεί όσο λίγα στην Ελλάδα. Οι δίσκοι τους βρίσκονται στις δισκοθήκες χιλιάδων Ελλήνων, που τους αποθέωσαν στις συναυλίες που έδωσαν στη χώρα μας.

Στην ερώτηση: τι είναι για μας οι

SCORPIONS ,

η απάντηση έρχεται αβίαστα. Είναι οι καταιγιστικοί rock ρυθμοί, οι αισθαντικές μπαλάντες, είναι τα ονειρικά και μεγαλειώδη φωνητικά του Klaus , είναι το κιθαριστικό πανδαιμόνιο του Rudy , του Uli , του Μatthias , είναι οι μοναδικές μελωδίες και ο ρομαντισμός, είναι η εκρηκτική σκηνική παρουσία που τους καθιέρωσε στα κορυφαία σχήματα του πλανήτη με εκατομμύρια θαυμαστές και θεατές των μαραθώνιων περιοδειών τους. Ένα ξεχωριστό κομμάτι της ζωής μας, ένα μουσικό ταξίδι που ξεκίνησε πριν χρόνια και συνεχίζεται έξω από όρια και κατευθύνσεις...

DSC01831 DSC01837 DSC01838 DSC01832 DSC01871

DSC01826

DSC01852

Σάββατο 11 Ιουλίου 2009

raining  Για τα όνειρα που έπλασα...

Κάτι τέτοια βράδια που

η καρδιά πονάει αλλιώτικα...

Πονάει περήφανα…

Πόσο πονάει απόψε…
Βρέχει πάλι...
Άκου βρέχει…
Να μ' αγαπάς...
Πολύ να μ΄αγαπάς…
Πόσο ανάγκη το έχω σήμερα το βράδυ…
Αύριο το πρωί ξέχνα με…

Μα απόψε το βράδυ…

απόψε το βράδυ που βρέχει

(μέσα και έξω)…

αγάπα με…

 

Τρίτη 7 Ιουλίου 2009

SIMONA HALEP

Και τα δύο είναι υπέροχα .

Στα δεκαεπτά της χρόνια θεωρείται ήδη ένα από πιο ελπιδοφόρα νέα ταλέντα του παγκόσμιου τένις , αφού έχει κερδίσει δεκάδες τίτλους junior , όπως και μια θέση στα junior του French Open. Έχει ύψος 1,67 αλλά το πρόβλημα δεν είναι εκεί. Είναι στο στήθος 34DD, για το οποίο λέει

 << Με κάνει να νιώθω άβολα όταν παίζω, και γι΄αυτό θα κάνω εγχείρηση για να τα μικρύνω>> .

Οι οπαδοί της Ρουμάνας τενίστριας , που βρίσκεται στο νούμερο 317 στην παγκόσμια κατάταξη , έχουν φτιάξει μια σελίδα στο internet με τίτλο

<< Save Simona Haleps Boops>> ,

όπου συγκεντρώνονται υπογραφές για να αποτραπεί το μοιραίο και να εμποδιστεί ένα έγκλημα κατά της φύσης.

Εγώ υπόγραψα ήδη.

Σειρά σας .

 

2paszekfot_468x3041151537    92b517ad26e8cf6cb0a11a8189cc0b93

simona-halep-is-a-busty-17-year-old-tennis-star

Δευτέρα 6 Ιουλίου 2009

FM_Stathmos1 Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα .

Ήταν κοντά στο 1986 είχα πάει σε ένα φιλαράκι και μπαίνοντας στο δωμάτιο του το μάτι μου έπεσε πάνω σε ένα παράξενο πράγμα που είχε πάνω στο τραπέζι του .

Μόλις τον ρώτησα και μου απάντησε τι είναι το άρπαξα κυριολεκτικά μέσα από τα χέρια του. Το σκέπασα πρόχειρα με μια μπλούζα και έφυγα τρέχοντας για το σπίτι .

Σε μια ώρα και κάτι ήταν έτοιμος .

Έτοιμος ο πρώτος

πειρατικός ραδιοφωνικός σταθμός μου.

Έπρεπε να βρω και ένα ψευδώνυμο .. Μου πήρε αρκετή ώρα ώσπου το αποφάσισα τον σταθμό θα τον έλεγα

Radio Stranger.

Τώρα όλα ήταν έτοιμα για την πρώτη αναμετάδοση μου. Στο σαλόνι όπου το έβαλα πάνω στο μοναδικό στερεοφωνικό και μάλιστα στερεοφωνικό έπιπλο που για την εποχή του ήταν πολύ προχωρημένο με κασέτα και πικ απ …έγιναν πολλές μάχες με την μητέρα μου και τον πατέρα μου και είχαν δίκιο ήθελαν την ησυχία τους . Αργότερα μετακόμισε μέσα στο δωμάτιο μου .Ατελείωτα ξενύχτια αλλά χωρίς κούραση και πάντα για προσωπική ευχαρίστηση.

Ήταν ένα χόμπι και ποτέ δεν φανταζόμουνα ότι μπορούσε κάποτε από κάποιους να το κάνουν και επάγγελμα .

Ο σταθμός έπαιζε μουσική ανάλογα με την δική μου διάθεση και όχι όπως σήμερα να αναγκάζεσαι να παίξεις ότι σε υποχρεώνουν η εταιρίες η ότι πρέπει να πουλήσει. Δεν υπήρχε σειρά μια ξένα μια ελληνικά μπάχαλο . Αργότερα άρχισε και οι επικοινωνία με το τηλέφωνο με τους ακροατές .Αφιερώσεις και ώρες ατελείωτες να συζητάς με τους ακροατές και να συζητάς για οτιδήποτε… ήταν ποιο άμεση οι επικοινωνία . Δεν το σήκωνε το ακουστικό η γραμματείς και οι παρατρεχάμενοι.( Ποιος θα ξεχάσει τον καβαλάρη τον FM με τον Στάθη Ψάλτη

{ Κούλα πολύ κολοπαιδ…ο Κυριάκος }) . Και καθώς περνούσε ο καιρός όλο και ποιο μακριά ήθελες να εκπέμπεις.

Τώρα γιατί τα θυμάμαι αυτά ; Απλός έχω αναγουλιάσει πολλές φορές με αυτά που ακούω από τους διάφορους σταθμούς .Αναπολώ τις όμορφες στιγμές όταν ήταν ακόμη αρχή . Και έχω και την γκρίνια συνέχεια για τους δίσκους που μου έχουν μείνει κληρονομιά …

μια εδώ εμποδίζουν μια εκεί δεν πρέπει …μήπως πρέπει να μετακομίσω στο υπόγειο και να ξανά αρχίσω από την αρχή .. αλλά που βρίσκεις την σήμερον ημέρα πικ απ .

Και μιας και αύριο έχει πανσέληνο λέω να ξεκινήσω με αυτό το συγκεκριμένο τραγούδι που σίγουρα σε αρκετούς από εσάς θα θυμίσει πολλά .

Καλοκαίρι μπαράκι ποτό αμμουδιά και το αξέχαστο

ΜΗ …

Λοιπόν κύριες και κύριοι  οι

The Stranglers - Midnight Summer Dream

 

http://www.youtube.com/watch?v=aZb5NMpdSUU

Τρίτη 30 Ιουνίου 2009

   ςςςςaaa Βλέπω πολλά όνειρα να περνάνε μέσα στην νύχτα.

Σαν τα αστέρια που λάμπουν.

Φωτίζουν τις νύχτες μου.

Εχτές το βράδυ σε χόρτασα ξανά.

Σαν να ήσουν δίπλα μου.

Σε πήρα αγκαλιά

Κρύφτηκες μέσα εκεί.

Πέρασα τα χέρια μου ανάμεσα στο κορμί σου.

Σου ψιθύρισα λόγια γλυκά λόγια τρυφερά.

Αλήθεια στο είπα;

Σου είπα ότι σε θέλω;

Σου είπα ότι μου έλειψες ;

Με κοίταξες και έκλεισες τα μάτια. 

Δεν ήθελα να σηκωθώ.

Ήθελα μόνο να χορτάσω το όνειρο μου.

Τελικά είναι άδικο.

Άδικο να ζούμε όλα αυτά που μας γεμίζουν μέσα από τα όνειρα.

Κυριακή 28 Ιουνίου 2009

_way_to_heaven__by_malta Ένα αστέρι πάντα λάμπει

είτε το θέλει είτε όχι.

Εμείς το βλέπουμε.

Το ζηλεύουμε.

Το καλό είναι ότι υπάρχουν και εδώ στην γη αστέρια γήινα.

Αληθινά.

Αισθανόμαστε τυχεροί που τα συναντήσαμε .

Και μερικές φορές

αναρωτιόμαστε

τελικά αν όντως ήταν αλήθεια;

Υπάρχουν και εδώ.

Έτσι και εγώ τελικά ασθμάνομε τυχερός που μπόρεσα να γνωρίσω να ακουμπήσω και να δω την λάμψη ενός γήινου αστεριού από κοντά.

Όποτε προτού κλείσω

δεν έχω να πω τίποτα άλλο εκτός

από το να ευχηθώ ..

Να συνεχίσεις να λάμπεις …

Παρασκευή 26 Ιουνίου 2009

1935893tujx11st4k Είμαι καλά τον τελευταίο καιρό.

Δεν ξέρω γιατί είναι η αλήθεια.

Ψάχνομαι.

Ψάχνω να βρω τον λόγο.

Κοιτάζω γύρω μου για να βρω την αιτία.

Ξυπνάω και χαμογελώ.

Περπατώ στον δρόμο και σφυρίζω ανέμελα .

Άσε και το ότι μου αρέσει να σκέφτομαι όμορφες καταστάσεις .

Παράξενο …

Μήπως άλλαξα ?

Όμως ψάχνοντας γιατί αυτή

η αλλαγή …

Χμμμμμμ !!!

Ίσως κάτι να βρήκα.

Τι λες γλυκό μου φιλαράκι ?

Λες να είσαι η αιτία ?

 

Πέμπτη 18 Ιουνίου 2009

  http://www.youtube.com/watch?v=KXVQX6HGVy0

"Speak softly love".
Επειδή σήμερα δεν ξέρω γιατί έχω όρεξη θα γράψω και δυο λογάκια γι' αυτό το τραγούδι.
Η μουσική του τραγουδιού είναι καταπληκτική,

και όσοι δεν το ξέρουν είναι η μουσική της ταινίας

"The Godfather"

και ο δημιουργός της είναι

ο Εnnio Morricone.

Εκεί που θέλω να δώσετε την ανάλογη προσοχή είναι τα λόγια.

Πολύ ρομαντικά λόγια,
"Μίλα απαλά αγάπη μου και κράτα με ζεστά κοντά στην καρδία σου...."

που στη συνέχεια γίνονται ακόμη πιο ρομαντικά

"Βρισκόμαστε σε έναν κόσμο ολότελα δικό μας, μοιραζόμενοι μια αγάπη που λίγοι έχουν γνωρίσει"

και στο τέλος έρχεται το αποκορύφωμα

"Μίλα απαλά αγάπη μου για να μη μας ακούσει κανείς παρά μόνο ο ουρανός,
οι όρκοι αγάπης που δίνουμε θα ζήσουν μέχρι να πεθάνουμε".

Σκεφτόμενος εγώ τώρα, πως το παραπάνω τραγούδι, έχει εκτελεστεί από άνδρες τραγουδιστές, δηλαδή άνδρας εξομολογείται τον έρωτα του, φτάνω στο χαρακτηρισμό ότι αυτά τα λόγια είναι μεγάλο παραμύθι.

Το μεγαλύτερο θα έλεγα!
Και τώρα γεννάται το μεγάλο ερώτημα

"Γιατί το ακούς αφού το κοροϊδεύεις και δεν αρκείσαι μόνο στην υπέροχη μουσική?".

Και απαντώ, διότι τον παραμυθατζή πολλές εμίσησαν, την παραμύθα όμως καμία!!

Δευτέρα 15 Ιουνίου 2009

14041-oneira Μερικές φορές νιώθω πως δεν είναι

η κατάλληλη να στιγμή να δείξω

πως νιώθω ακόμη και σε ανθρώπους

που μου λείπουν πραγματικά.

Ίσως είναι ο εγωισμός μου.

Δικαιολογία …

Πρέπει να δικαιολογήσω τον εαυτό μου ίσως έτσι γίνει ποιο εύκολο.

Τώρα κάθομαι εδώ με τα όνειρα που για κάποια στιγμή

τα είδα …

τα πήρα αγκαλιά…

και ξαφνικά φύγανε από κοντά μου.

Αλλά στην ζωή πότε κερδίζουμε και πότε χάνουμε , και το κακό είναι πως  αυτά που χάνουμε δεν μπορούν να αντικατασταθούν με τίποτα άλλο.

Πέμπτη 11 Ιουνίου 2009

αμμος1

Ένα χρόνο και κάτι σαν την άμμο στα χέρια μου… χάνεσαι… φεύγεις, δεν μπορώ να σε ‘κρατήσω’…

Μπορώ ;

Ίσως και να μπορώ .

Μα πως; Πως είναι δυνατόν να κρατήσω την άμμο;

Ίσως αν κλάψω πάνω της. Να αφήσω τα δάκρυα μου να την ποτίσουν. Θα ‘σκληρύνει’, θα ‘κολλήσει’ στα

χέρια μου και έτσι θα μπορέσω να την κρατήσω…

Αξίζει το κόπο…

θα πρέπει όμως να αποφεύγω τον ήλιο

για να μη στεγνώσει
κι όταν στεγνώσει να πρέπει να ξανάκλάψω για να την κρατήσω.
Ξανά και ξανά

Εξάλλου στην άμμο φτιάχνουμε παλάτια .

Την νιώθω στα χέρια μου.

Κυριακή 7 Ιουνίου 2009

285930747_95838e9dfd

Πόσο κλεφτές γίνονται οι άνθρωποι

όταν διεκδικούν μερτικό από την ψυχή σου.

Πόσο ψεύτες , όταν σου ζητούν

να γυρίσεις πίσω εκείνα

που δεν σου έδωσαν ποτέ.

Πόσο μαλάκες , όταν νομίζουν

ότι πίστεψες πως έρχονται μαζί σου ,

για να μοιραστούν ένα Όνειρο.

Αφού ο σκοπός ήταν το πλιάτσικο

και το ήξερες .

Εντάξει .

Έκανες πως δεν καταλάβαινες ,

γιατί έτσι βόλευε την φαντασίωση σου .

Καπέλο σου.

Μην καταντήσεις όμως ποτέ τόσο αφελής να πιστέψεις πως κάποιος από αυτούς …

Έστω κάποτε ότι θα σε δικαιώσει…

Αλκυόνη Παπαδάκη

Βαρκάρισσα της χίμαιρας

94295-dead_roses Μερικές φορές νομίζω

ότι μου χρειάζεται ένα χαστούκι .

Να βρεθεί ένας άνθρωπος

να μου το δώσει

και να μου πει :

Φεύγει !!!

Η ζωή φεύγει …

Ζήσε … Ζήσε …

Σταμάτα να ονειρεύεσαι μόνο…Ξυπνά και Ζήσε…

Πέμπτη 28 Μαΐου 2009

user271985_pic2869_1242138421

το βράδυ θα'ρθω να σου μιλήσω μυστικά στο αυτί…
Να 'χεις ανοιχτά

user271985_pic3174_12427842351111111111

ΠΑΣΧΑΛΙΑ ΤΡΑΥΛΟΥ - ΕΣΤΩ ΜΙΑ ΦΟΡΑ

BKS.0241871 ''H καρδιά μου κάτι περιμένει και δε λέει να 'ρθει. Μαραίνεται σαν λουλούδι που γερνάει προτού προφτάσει ο άνεμος να αγγίξει τη γύρη του...

 

 

 

 

Ώσπου ήρθε ο έρωτας...

Και είναι ένας έρωτας σαν αρπακτικό...

Που αν τον δεις να έρχεται καταπάνω σου,

νιώθεις τα πόδια σου να τρέμουν γιατί φοβάσαι την επίθεσή του

και ξέρεις ότι δε θα του γλιτώσεις αν πέσεις στα νύχια του...''

Τετάρτη 20 Μαΐου 2009

sanjuro2009

Δεν σε ξέρω, μα έμαθα να σε ζηλεύω
βλέπεις αυτή που αγαπώ στην αγκαλιά σου την βλέπω...
και εγώ μόνος μου μένω θεέ μου πόσο την θέλω
θα ήθελα να 'ταν δικιά μου χωρίς εκείνη πεθαίνω γιατί,
γιατί να μην μπορώ εγώ να την κερδίσω
ξεριζώνω την καρδιά μου για να την φέρω πίσω...
μα δεν τα καταφέρνω πάλι εσύ μου την κλέβεις
την μικρή μου νεράιδα από τα χέρια μου παίρνεις
όλα δικά σου τα θέλεις μα πριν έρθεις εσύ
την περίμενα εγώ στην αγκαλιά μου να μπει
μα δεν φάνηκε και έχασα το κορίτσι μου
από τότε πολεμάω να ξεφύγω από την θλίψη μου...


Μην με παρεξηγείς ξέρω πως δεν με νοιάζει
ξέρω πως το τραγούδι μου αυτό σε αηδιάζει
μα είναι ότι έχω όλη μου η περιουσία
ένα κομμάτι χαρτί και λίγο φαντασία
Πρόσεχε την γιατί εγώ δεν μπορώ
νόμιζα θα έρθει να με βρει όμως δεν είναι εδώ
μα γιατί ακόμα και στους δυο εγώ είμαι ο χειρότερος
στην καρδιά της μέσα είσαι σημαντικότερος...
Δεν σε ξέρω αλλά.. να την προσέχεις
αυτήν που αγαπώ εσύ την έχεις
θα ήθελα να 'μαι εσύ, για μια ώρα
να την είχα αγκαλιά για λίγο τώρα...

Δεν σε ξέρω αλλά.. να την προσέχεις
αυτήν που αγαπώ εσύ την έχεις
θα ήθελα να 'μαι εσύ, για μια ώρα
να την είχα αγκαλιά για λίγο τώρα..

Πρόσεχε την έχει περάσει πολλά
ο χειρότερος φόβος της είναι η μοναξιά
όταν δεν είναι καλά.. χάιδεψε της τα μαλλιά
πες της γλυκόλογα στο αυτί και κράτησε την σφιχτά...

Μην μου την κάνεις να κλαίει, τέτοιο πλάσμα είναι κρίμα
τα ματάκια της στίχοι από το πιο όμορφο ποίημα
και αν ποτέ σου θυμώσει δώστις μόνο αγάπη
κοίταξε μην ραγίσει γιατί είναι σα πορσελάνη...

Είναι όμορφη και πολύτιμη να της φέρεσαι έτσι
ένας άγγελος που στην αυλή σου έχει πέσει
κάποια βράδια κάτι θα πάθει νομίζει
να της κρατάς συντροφιά μέχρι τα μάτια να κλείσει
και να κοιμηθεί για να σε δει στα όνειρα της
που θα είσαι ο φύλακας ο γλυκός πρίγκιπάς της...

Να πηγαίνετε βόλτες στα πιο όμορφα μέρη
γιατί σιχάθηκε εδώ πέρα όλο τα ίδια να βλέπει
και να μην ανησυχείς εγώ γίνομαι σκόνη
δεν θα την ενοχλήσω όσο και αυτό με σκοτώνει
η καρδιά μου είναι μόνη θα χαρίσει επομένως
με αυτήν που 'σαι αγαπάει εγώ είμαι ερωτευμένος

Δεν σε ξέρω αλλά.. να την προσέχεις
αυτήν που αγαπώ εσύ την έχεις
θα ήθελα να 'μαι εσύ ,για μια ώρα
να την είχα αγκαλιά για λίγο τώρα...
Δεν σε ξέρω αλλά.. να την προσέχεις
αυτήν που αγαπώ εσύ την έχεις
θα ήθελα να 'μαι εσύ για μια ώρα
να την είχα αγκαλιά για λίγο τώρα..
Δεν σε ξέρω αλλά.. να την προσέχεις
αυτήν που αγαπώ εσύ την έχεις
θα ήθελα να 'μαι εσύ, για μια ώρα
να την είχα αγκαλιά για λίγο τώρα..

http://www.youtube.com/watch?v=qOw9kl0YUFY&feature=related

 

Το κομμάτι είναι φοβερό !Αν και δεν πολύ ακούω αυτό το είδος μουσικής, μόλις άκουσα τους στίχους ξετρελάθηκα! Το άκουσα πρόσφατα και ήθελα να μάθω περισσότερα για τον καλλιτέχνη.

Ποιος είναι αυτός ο νέος καλλιτέχνης που κατάφερε να μου κινήσει το ενδιαφέρον ;
O Κώστας Βογιατζής (Sanjuro) γεννήθηκε στα Κουφάλια Θεσσαλονίκης, και έχει δύο μεγάλες καλλιτεχνικές αγάπες: τη ζωγραφική και το hip-hop, η άνθιση του οποίου στην Ελλάδα συνέπεσε με την εφηβεία του.
Επιχειρώντας να ενταχθεί ενεργά στο κίνημα του hip-hop συμμετείχε αρχικά σε ομάδα graffiti και όταν εξοικειώθηκε με τη χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών ξεκίνησε να προγραμματίζει και να ντύνει με δικιά του μουσική τους στίχους του. Τα θέματα των τραγουδιών του είναι κυρίως ερωτικά και κάποιες φορές κοινωνικά.
Θέλοντας να μοιραστεί τις σκέψεις του και να ξεφύγει μοναξιά του δωματίου του “ανέβασε” κάποια από τα τραγούδια του στο youtube δημιουργώντας απρόσμενα γρήγορα το δικό του φανατικό κοινό.
Η πρώτη του δουλειά (cd single) κυκλοφόρησε και περιλαμβάνει 3 τραγούδια, τα 2 σε συνεργασία με το group των “Anima” και ένα σε συνεργασία με τον Άγγελο Δοβλέτογλου. Το ένα από αυτά «Να την προσέχεις» γνωρίζει τεράστια ραδιοφωνική επιτυχία .

Δεν έχω όρεξη σήμερα να γράψω κάτι …

Η παραλία γεμάτη …

Αφόρητη ζέστη …

Ίσως φταίνε αυτά που είδα σήμερα στην παράλια ..

Θα μου επιτρέψει ο γνωστός άγνωστος να χρησιμοποιήσω μια φράση του

‹‹ όλες θεές ήταν››…

Ίσως φταίει η ζέστη …

Ίσως φταίει το αλκοόλ που ήπιαμε το μεσημέρι…

Σήμερα θα ξεφύγω λίγο …

Θα σας προτείνω να ακούσετε αυτά τα παιδιά…

Αξίζουν κάτι παραπάνω…

Και μην σας ξεγελάσει το τραγούδι …

Δικό τους είναι …

Και ας θυμίζει λίγο μόνο λίγο από
Scorpions και holiday

http://www.youtube.com/watch?v=r2eTYzvoUjE&feature=related
Πιστεύω να τους απολαύσετε όσο και εγώ …
Καλό καλοκαίρι και μια συμβουλή …
Όχι την γνωστή ….
που μας υπενθυμίζει όχι σκουπίδια όχι πλαστικά σε θάλασσες και ακτές …
Αλλά … εφοδιασθείτε με κάμποσο κολλύριο…
Προβλέπετε Θέρμο καλοκαίρι…

Τετάρτη 13 Μαΐου 2009

You Do Something To Me

MK4220~Morning-Luster-I-Posters

Ξημέρωσε πάλι και εγώ εδώ να κάθομαι

και να μην μπορώ να γράψω κάτι δικό μου.

Και όμως είναι πολλά αυτά που

θέλω να σου πω.

Μπορεί να φταίει το ξενύχτη μπορεί να φταίει το ποτό …

Μπορεί όλα αυτά που πέρασαν από το μυαλό μου όλες αυτές τις ώρες .

Όμορφες στιγμές που ξέρω ότι δεν πρόκειται να πραγματοποιηθούν.

Μου φτάνει όμως που τις πέρασα μαζί σου έστω και εκεί .

Πρέπει να κλείσω ξημερώνει σιγά σιγά …

Όμως κλείνοντας μου ήρθε στο μυαλό αυτό το υπέροχο τραγούδι

Που θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σου … να σου πω τα λόγια του,

εκεί στο μέρος που ήμασταν μαζί σήμερα το βράδυ .

Να ξέρεις πως μπορώ να ζήσω χωρίς να σε βλέπω

αλλά δεν μπορώ να ζήσω χωρίς την αγάπη σου

...να προσέχεις πολύ!!!

 

Paul Weller

You Do Something To Me

http://www.youtube.com/watch?v=Uc_rAX6z9Yc

 

 

You do something to me, something deep inside
I'm hanging on the wire for a love I'll never find
You do something wonderful then chase it all away
Mixing my emotions that throws me back again
Hanging on the wire, I'm waiting for the change
I'm dancing through the fire, just to catch a flame
an' feel real again
You do something to me somewhere deep inside
I'm hoping to get close to a peace I cannot find
Dancing through the fire just to catch a flame
Just to get close to, just close enough
To tell you that.....
You do something to me something deep inside.

Δευτέρα 11 Μαΐου 2009

31510-bigthumbnail

...στο δρόμο, καθώς γύριζα στο σπίτι, έβαλα να παίζει ένα cd που είχα γράψει πριν 2 χρόνια περίπου !!!

Στο είχα χαρίσει αν δεν κάνω λάθος...
Κόλλησα ξανά...και ξανά με την "τραγουδάρα"

For my Fallen Angel

των

My dying bride!!!


Συναισθήματα απερίγραπτα γεννιούνται στο άκουσμα αυτού του καταπληκτικού τραγουδιού...

"Χαράζει" όνειρα και "τσακίζει" ελπίδες...

Μελωδία που μένει για πάντα μέσα σου,

η οποία όταν τη σκεφτείς ύστερα από μέρες είναι σαν να την ακούς ξανά...

Οι εικόνες που με γεμίζει είναι υπερβολικά πολλές και ίσως κάποιες

στιγμές... δύσκολες,

εύχομαι να μην είχα ακούσει

ποτέ αυτό το τραγούδι...

...να προσέχεις πολύ!!!

http://www.youtube.com/watch?v=iucKTsP3iJ4

 

 

As I draw up my breath

And silver fills my eyes

I kiss her still

For she will never rise

On my weak body

Lays her dying hand

Through those meadows of Heaven

Where we ran

Like a thief in the night

It wars with my tears

They won't dry for many years

Loves golden arrow

At her should have fled

And not Death ebon dart

To strike her dead

Παρασκευή 8 Μαΐου 2009

χερι χερι

" Υπάρχουν χιλιάδες όρκοι

να δώσεις

και άλλοι τόσοι τρόποι για 

να τους κάνεις

πράξη…

Όμως η κίνηση να απλώσεις το χέρι σου

για μια στιγμή,

όπου και αν είσαι,

και να αγγίξεις το δικό μου,

ήταν τελικά το πιο

"δύσκολο"

χάδι σου, που δε μπόρεσα

ποτέ να κλέψω

και δε μπόρεσες ποτέ

να με κάνεις έστω

να πιστέψω πως το

κέρδισα...".

237022549_4110b02f5a

Πανσέληνος

Ακόμη μια αφορμή για

να ονειρευτούμε ,

να ταξιδέψουμε

εκεί που η καρδιά μας μας οδηγεί αλλά οι αποστάσεις δεν βοηθούν.

Κυριακή 3 Μαΐου 2009

Νοιώθω να βουλιάζω διαρκώς…
Νοιώθω πως σταματάω να νοιώθω και με πιάνει εκείνη η θλίψη.

«..και τώρα;;;…»

Ούτε κουράγιο για ντροπή δεν έμεινε.
Κουράστηκα…

Δεν με ορίζω αυτή την περίοδο.
Άλλος κινεί τα πόδια και τα χέρια μου, άλλος κοιτάζει την οθόνη, άλλος πατάει τα πλήκτρα, άλλος μιλάει , άλλος πάει για ψώνια, άλλος οδηγεί το αυτοκίνητο.

Θυμάμαι ότι πριν από λίγο καιρό μου βγήκε μια συνειδητή κραυγή χαράς και ένα ασυνείδητο τρελό γέλιο όταν άκουσα τους πυροβολισμούς και είδα στο χαζοκούτι το έκτακτο δελτίο για τον Παλαιοκώστα…

Ένοιωσα σαν να ανέβαινε η ψυχή μου μέσα σε εκείνο το ελικόπτερο …

Βλέπεις πως γίνεται;
Όταν ο άλλος θέλει να αποδράσει, τα παίζει όλα για όλα
Εμείς εγκλωβισμένοι στα σαλόνια μας, στα deliveries, στις δόσεις και στους λογαριασμούς.


Μας έκανες να χαρούμε ρε «ιπτάμενε» αλλά μας έκανες ταυτόχρονα να αισθανθούμε και τόσο μα τόσο

ΜΑΛΑΚΕΣ…


Ας είναι…

Τι κάνουμε τώρα λοιπόν εμείς φιλαράκι;
Ελικόπτερο για εμάς δεν υπάρχει και μόνη λύση που μας απέμεινε μου φαίνεται, είναι το σκάψιμο.
Αν μη τι άλλο, το λαγούμι μπορεί και να μας χρησιμεύσει ποικιλοτρόπως:
χαράκωμα, γραμμή άμυνας, τάφος…
Σκάσε λοιπόν και σκάβε φιλαράκι κι αν ακούσεις πάλι ελικόπτερο, κάνε πως είσαι απασχολημένος…

Πέμπτη 30 Απριλίου 2009

Πρώτη φορά που θα πω ότι

μια γυναίκα υπέρ-καλύπτει

χεδόν τους άντρες …

Είναι η

Patti Smith και το Ain't it Strange

και υπερκαλύπτει όλους.

Τι Nirvana τι Rolling Stone τι The Who τι Led Zeppelin τι The Animals

η γυναίκα είναι κορυφή .

Βάλτε τα παιδιά για ύπνο. Σβήστε το φως και ανεβάστε τα ηχεία. Κλείστε τα μάτια και θα τη δείτε: γριά αναμαλλιασμένη σε ινδιάνικο χορό ξορκίζει τους νεκρούς και ανοίγει τις πληγές της, αγκομαχάει και σέρνεται, λυσσάει και χτυπιέται. Δαγκώνει.

Κυρίες και κύριοι, η Patti Smith.

 

http://www.youtube.com/watch?v=tg7Fe_EcnRw

Patti Smith » Ain't It Strange

 

Down in Vineland there's a clubhouse,
Girl in white dress, boy shoot white stuff
Oh, don't you know that anyone can join
And they come and they call and they fall on the floor
Don't you see when you're looking at me
That I'll never end transcend transcend
Ain't it strange oh oh oh
Ain't it strange oh oh oh
Come and join me, I implore thee,
I impure thee, come explore me.
Oh, don't you know that anyone can come
And they come and they call and they crawl on the floor.
Don't you see when you're looking at me
That I'll never end transcend transcend
Ain't it strange oh oh oh
Ain't it strange oh oh oh
True, true, who are you ?
Who, who am I ?
Oh da oh da oh da oh da oh da oh da
Down in Vineland there's a clubhouse,
Girl in white dress, boy shoot white stuff.
Oh, don't you know that anyone can come
And they come and they call and they fall on the floor
Don't you see when you're looking at me
That I'll never end transcend transcend.
Ain't it strange oh oh oh
Ain't it strange oh oh oh
Do you go to the temple tonight ?
Oh no, I don't think so
Do you not go to the palace of answers with me Marie?
Oh no, I don't think so, no
See when they offer me book of gold,
I know soon still that platinum is coming
And when I look inside of your temple
It looks just like the inside of anyone one man,
And when he beckons his finger to me,
Well, I move in another direction,
I move in another dimension
I move in another dimension oh oh oh
I spin, I spiral, and I splatter
Hand of God, I feel the finger,
Hand of God, and I start to whirl
And I whirl, and I whirl,
Don't get dizzy, do not fall now,
Turn, God, God (strange)
Go, go on, go like a dervish,
Turn, God, (strange) make a move
Turn, Lord, (strange)
I don't get nervous
Oh I just move in another dimension
Come move in another dimension
Come move in another dimension
Come move in another dimension oh oh oh
Strange strange
Do you go to the temple tonight ?
Oh no, I don't think so, no
We'll go to the pagoda
The palace of answers with me, Marie
Oh no, I don't believe so, no
See when they offer me book of gold,
I know soon still that platinum is coming
And when I look inside of your temple
It looks just like the inside of anyone one man
And when he beckons his finger to me,
Well, I move in another dimension
I move in another dimension
I move in another dimension oh oh oh