Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2009

Να ονειρεύεσαι μου έλεγε ένας φίλος
που μ' αγαπούσε και με ήξερε καλά.


Τα όνειρα συνήθως προδίνουν.


Παραπλανούν.
Καμία φορά σκοτώνουν.



Όμως δεν γίνεται να ζεις χωρίς να ονειρεύεσαι.


Δεν έχει νόημα .

Δεν έχει ουσία .

ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΕΣΑΙ !

Κοίτα μόνο να έχεις καλά την έξοδο κινδύνου από τα όνειρά σου .

Τότε σώζεσαι.

Και ποια είναι η έξοδος κινδύνου?

Τίποτα δεν είναι στη ζωή το παν!

Έχει και παρακάτω.

έχει και άλλο.

Προχώρα λοιπόν , ξεκόλλα !

Αυτή είναι η έξοδος κινδύνου.

Όταν ένας άνθρωπος έχει ενδώσει εντελώς στο πάθος του ,

είναι μάταιο να προσπαθείς να του αλλάξεις τακτική .

Είναι όπως ακριβώς ο τζόγος .

Όσο χάνεις τόσο κολλάς .

Έχει μια περίεργη γλύκα η αυτοκαταστροφή.

Ανήκει στα σκληρά ναρκωτικά .

Αν εθιστείς , μάλλον τελείωσες .

Εκτός αν .

Εκτός αν πετύχεις στις καλές του το Θεό .

Συμβαίνει.

Εγώ τα είχα βρει μια χαρά με τη ζωή.

Γίναμε κολλητάρια και τα περνούσαμε περίφημα.

πήγαινα ως εκεί που μ' έπαιρνε.

Για να χαίρομαι .

Και αν είχα κέφι .

Προχωρούσα ως εκεί που δεν με έπαιρνε

ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΩ.

Εχτές αργά το βράδυ μπήκα στη βάρκα μου
και ταξίδεψα μέσα στα όνειρα μου.


Όταν έχει άσχημο καιρό μπουνάτσα ,


γράφω μικρά

σημειώματα και τα βάζω μέσα σε μικρά

μπουκαλάκια.

                                       τα ρίχνω μέσα στη θάλασσα.

Σ 'ΑΓΑΠΩ !

Γράφω .

Και όποια το βρει δικό της.

Σ ΄αγαπώ .

Σ΄ αγαπώ σου λέω.

Κι αν δεν έχεις κανέναν ετούτη τη στιγμή ,

Έχεις εμένα ..


Σ΄ αγαπώ.