ΑΝ μπορούσα να ξέρω σε τι περιπέτειες θα σ έβαζα καρδιά μου....
καλά σ είχα κοιμίσει χρόνια τι το θελα; γιατί σε ξύπνησα και είσαι και τρελή παναθεμάσε; Άντε τώρα να σε βάλω στο κρεβάτι να σου τραγουδήσω, να σε νανουρίσω γλυκά, με χείλη πικρά, να πάψης να κλαις, να κοιμηθείς πάλι ,και να ονειρεύεσαι.........κάποιους άλλους κόσμους....εκεί που ανήκεις.
Εσύ μου το είπες . . .
Εγώ δεν κράτησα τους όρκους.

"Μπορούμε να διαλέξουμε ανάμεσα σ ένα κόσμο γεμάτο χρώματα και σ ένα όνειρο γεμάτο με κομμάτια της ψυχής μας.

Είναι περίεργο, και όμως και τα δύο δεν συνυπάρχουν εύκολα και αυτό -ίσως- γιατί, όταν έχουμε αυτό που θέλουμε στη ζωή μας παύουμε να το ονειρευόμαστε και όταν δεν υπάρχει στον κόσμο μας, ζει και μεγαλώνει μέσα απ τα όνειρα μας...."

"Αν υπάρχει αιώνιο φιλί,
κλείσε τα μάτια και άσε τον άνεμο να σε οδηγήσει κοντά του.
Πέρασε μέσα απ τις εποχές,
κράτα τον ήλιο στην αγκαλιά σου και άσε το νερό της βροχής να δροσίσει την ψυχή σου.
Στο τέλος αυτής της πορείας θα δεις,
πως ότι πραγματικά άξιζε ήταν το ταξίδι για το άγγιγμα μιας ανάσας που μπορεί να σου χαριστεί,
αλλά μπορεί και να κλέψει τη δική σου ανάσα..
για πάντα.. "