Share love...maybe tomorrow realy never come...

Αν το αύριο δεν έρθει ποτέ,

δεν θα με νοιάξει!

Γιατί τότε σε ονειρευόμουν, τώρα σε έζησα,

οπότε το μετά δεν έχει σημασία , μιας και το δικό μου

“πάντα”

μαζί σου το έζησα…

Το Μυστικό μου…

"Κανείς δε γνωρίζει τη σκέψη που βρίσκεται συνέχεια κοντά σου.

Κανείς δεν ορίζει την ύπαρξη της.

Η αγάπη για σένα είναι το πιο

-καλά φυλαγμένο--

μυστικό μου, και τα μυστικά, ξέρεις,

υπάρχουν για να ισορροπούν

την αλήθεια με το ψέμα.

Μπορεί όλα ν αλλάζουν με άπιαστους ρυθμούς

αλλά εσύ είσαι η εικόνα

που μου θυμίζει την ομορφιά της παιδικότητας.

Την ομορφιά εκείνου του παιδιού

που ονειρευόμουν να γίνω

και  όχι εκείνου που μεγάλωσε μέσα απ τα

λάθη μου...."

Aς μην έχουμε απαιτήσεις....."

Λένε πως οι << δικοί μας άνθρωποι >> είναι πάντα κοντά μας και  μας στηρίζουν σε κάθε καλή και άσχημη στιγμή, είναι εκεί ακόμη και όταν δεν αναγνωρίζουν στο πρόσωπο μας αυτό που αγαπάνε, είναι εκεί όταν είμαστε χαρούμενοι, λυπημένοι, θυμωμένοι, απογοητευμένοι. Αυτό το κερδίζουμε με το χρόνο, όμως με κάποιους ανθρώπους αυτό δε το κερδίζεις ποτέ, απλά γιατί η δική τους ηρεμία είναι πολύ πιο σημαντική απ τη δική σου ανάγκη να εκφράζεις όσα νιώθεις. Δεν είσαι το πρότυπο που πρέπει να είσαι, άρα δεν υπάρχεις γι αυτούς, εκτός και  αν κάποια στιγμή θυμηθούν πως έγινες πολλές φορές αυτό που ήθελαν για να είναι ευτυχισμένοι εκείνοι. Η μνήμη όμως δε βοηθά πάντα, ας μην έχουμε απαιτήσεις....."

"Ακόμη κι αν οι ΣΚΙΕΣ πάνε πάντα σύμφωνα με τη θέση του ήλιου και νιώθουμε απειλή,δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ακόμη και τη στιγμή που θα βρεθούν μπροστά μας, η θέση τους είναι πάντα δεδομένη, κάτω απ' τα πόδια μας..."

Ψυχή μου... Εσύ...

Είναι στιγμές που θέλω να παραδοθώ στην θέα μιας θάλασσας γεμάτη θαλασσινές μυστικές διαδρομές από τον Νότο ως τον μακρινό Βορρά και όλες να φτάνουν στο μεγάλο Ηλιοβασίλεμα. 

Θέλω καθώς θα κάθομαι  παραδομένος στην θέα της θάλασσας, να με σκεπάζει απαλά ο άνεμος .

Είναι στιγμές που έχω μεγάλη την ανάγκη να βρω ειρήνη μέσα μου...

Μάλλον ξεκούραση χρειάζομαι ή ένα ταξιδάκι, μια εκδρομή.

Τέλος πάντων...

Καλημέρα.

 

ΜΕΣ ΣΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΦΥΛΑΚΗ

Για τον Νίκο - Don't stop believing 80s classic hard rock ballads

Νίκο,
είναι κι όλας 22 χρόνια. Είχες ερωτευτεί τρελά, την Αδαμαντία -"με λένε Αμάντα". Έλαμπες, ρε φίλε. Ποτέ δεν στο είπαμε, αλλά πράγματι έλαμπες. Ξέρω, σε πειράζαμε, σε κοροϊδεύαμε,

"με λένε Αμάντα", κάναμε τρελό γέλιο με την πάρτη σου, αλλά δεν σε πείραζε ρε φίλε.

Μας διαολόστελνες και γελάγαμε ακόμα πιο πολύ. Στην γιορτή σου, σου πήραμε τον δίσκο, βινύλιο, των Boston, το Third stage. Είχε μέσα το τραγούδι που λεγόταν Amanda. Έγραψες μια κασέτα, 60άρα, με το τραγούδι αυτό μόνο. Την έβαλες στο walkman, και όποτε τέλειωνε, απλά την γύριζες και άκουγες το Amanda, ξανά και ξανά. Της έκλεψες ένα φιλί, αυτό ήταν όλο. Μετά τηλέφωνα, συζητήσεις, τσακωμοί, την ακολουθούσες στον δρόμο, πήγαινες έξω από το σπίτι της, αλλά τίποτα. Η Αμάντα σου δεν ήταν μόνη και δεν ήταν μαζί σου.
…. Βράδυ 22 χρόνια πριν …11 Ιουλίου ακριβώς , μέχρι τις μία και μισή ήμασταν σπίτι μου, παίζαμε χαρτιά. Δεν έπαιζες μαζί μας, άκουγες την κασέτα σου. Δύο παρά, έφυγες με την μηχανή. Το ξέραμε ότι θα πήγαινες σπίτι της. Λίγο μετά τις τέσσερις, χτύπησε το τηλέφωνο σπίτι μου. Με τον Γιάννη ήρθαμε  αμέσως ... Το walkman είχε διαλυθεί, όπως και η μηχανή σου. Βρήκαμε την κασέτα, άθικτη, γεμάτη λάσπες, στο διάζωμα. Την κασέτα με την Αμάντα σου. Άραγε, την άκουγες τότε;
Η μάνα σου με αγκάλιασε δυο μέρες μετά. Δεν έκλαιγε, μου είπε μόνο "Ζήσε δυο ζωές παιδί μου".
Δυο ζωές, Νίκο ακούς . Την δική μου και την δική σου. Είναι πολλά που δεν είπαμε, πολλά που άφησες στην μέση.
Πάρα πολλά για μία μόνο ζωή, Νίκο. Όταν είσαι 17, είναι πολύ λίγη μια ζωή.

Είναι τώρα η ποτέ, φίλε. Για σένα θα είναι πάντα τώρα, για μας τώρα, θα είναι πάντοτε.
Στο είχα πει πως πίστευα σε σένα. Ακόμα πιστεύω.
Σ' αγαπάμε ρε, κι ας μην στο είπαμε ποτέ.
Γιάννης, Έλενα, Μάνος, Θύμιος, Μελίνα, Νίκος Α., Γιάννης Π., Αμάντα,
και ο καλύτερος φίλος σου πάντα  Σταύρος…

Ευχαριστώ όλους σας για την υπομονή σας.
Μάζεψα όλα μας τα αγαπημένα τραγούδια, που τότε δεν φανταζόμασταν ότι θα γίνονταν μόδα- τότε πιστεύαμε πως θα κρατήσουν για πάντα. Για Πάντα. Όλα μας τα αγαπημένα τραγούδια. Χαρντροκιές, μπαλάντες του '80. Ποιος να το έλεγε;
Μην φύγει ποτέ το χαμόγελο από τα δικά σας μάτια, και να μην διαλυθείτε στο σκοτάδι χωρίς αγάπη.
Πάνω από όλα, μην ζήσετε ποτέ δύο ζωές.
Ζήστε μόνο την δική σας, ευτυχισμένοι. Για Πάντα.
Καλή ακρόαση
Track list
1. I remember you – Skid Row   (Σταύρος)
2. Take my breath away – Berlin (Μελίνα)
3. Heaven – Warrant
4. Fly to the angels – Slaughter
5. I’ll never let you go – Steelheart
6. Every rose has it’s thorn – Poison
7. Someday, love will find you - Journey
8. More than words can say – Extreme
9. Hell is living without your love – Alice Cooper
10. No more tears - Ozzy Osbourne
11. Tears of the dragon – Bruce Dickinson (Θύμιος)
12. To be with you – Mr. Big
13. Suite Madame Blue – Styx (Νίκος Α.)
14. Wasting love – Iron maiden (Μάνος)
15. You don’t know what you got – Cinderella
16. When I see you smile – Bad English
17. Amanda – Boston (Νίκος)
18. Don’t stop believing – Journey (Γιάννης)
19. Alone – Heart (Αμάντα)
20. She’s gone – Steelheart (Γιάννης Π.)
21. Love of a lifetime – Firehouse
22. High enough- Damn Yankees
23. Faithfully – Journey
24. Is this love – Whitesnake    (Σταύρος)
25. Don’t close your eyes – KIX-S
26. When I look into your eyes – Firehouse
27. When the children cry – White Lion
28. The smile has left your eyes – Asia (Έλενα)
29. Love me forever – Motorhead
30. Best of friends – Dangerous toys
31. Let the heartache begin – Kathmandu
32. Mistreated – Accept
33. Savage heart – Pretty Maids
34. Only women bleed – Alice Cooper
35. I wanna know what love is – Foreigner
36. The total eclipse of the heart – Bonnie Tyler (Σταύρος)

Η ΔΥΣΗ ΕΝΟΣ ΟΝΕΙΡΟΥ.....

Έδυσε ο ήλιος ψυχή μου…έδυσε μαζί σου πριν ακόμα προλάβει

η λάμψη να με φωτίσει….

Έδωσε τη θέση του στο φεγγάρι…κι αυτό προσπαθεί να κάνει

τη νύχτα μέρα… με το λιγοστό φως του…

Μα δεν τα καταφέρνει…

Κάπως έτσι προσπαθώ κι εγώ να γεμίσω την απουσία σου…

να κάνω το δάκρυ χαμόγελο και να φωτίσω τις σκοτεινές στιγμές μου….

όμως δεν τα καταφέρνω καλύτερα απ’το φεγγάρι…

Ζητώ βοήθεια από φίλους…όπως ακριβώς κι εκείνο που έχει τ’αστέρια

Να το βοηθούν…

Μα πάλι…καμία βοήθεια δεν είναι αρκετή….

Αφού λείπεις εσύ….

Το φως του φεγγαριού είναι τόσο χλωμό για να φωτίσει τα γιατί μου…

Μόνο οι σκιές κάποιων ονείρων έχουν απομείνει…

και μαζί τους η δική μου σκιά…. για να θυμάμαι πως κάποτε…

είχα ελπίσει ότι είχα κι εγώ δικαίωμα στο όνειρο…

Αυτό…. Που πήρες μαζί σου…καθώς έδυες….ψυχή μου….

κοίτα με βαθιά στα μάτια.. τα βλέπεις δακρυσμένα..? ναι, είναι.. μα δε θυμάμαι το λόγο.. ίσως να 'ναι δάκρυα χαράς.. ίσως.. δε θυμάμαι πια.

Η αγάπη είναι στο κουκούτσι.

Κι εσύ βρίσκεσαι στη φλούδα.

Η αγάπη είναι στο κουκούτσι.

Η φλούδα είναι πόρνη.

Είναι η οργή η άτιμη...

Η πατικωμένη οργή που όταν βρει μέρος αχαμνό κι αρχίσει να πετιέται, αν δεν τα κάνει όλα λίμπα, δε χορταίνει. Κι άντε να βρεις μετά κουράγιο να μαζεύεις τα γυαλιά. Άντε να βρεις καρδιά για το συγύρισμα. Και τι συγύρισμα να κάμεις μ' αυτά που απόμειναν;

Που να βάλεις τα ρημάδια τα λουλούδια , που στέκεις σαν ηλίθιος και κρατάς;

Αφού το 'καμες θρύψαλα το ανθόγυαλο...

"Θα μ'αγαπάς πάντα;

" Αχ, αυτό το "πάντα" στα χείλη των ανθρώπων!

Τ' ακούν οι Αγγέλοι και παίζουν φυσαρμόνικα.

Κι ύστερα, μόλις τελειώσει το τραγούδι, τρέχουν και κρύβονται, μην τους μαλώσει ο Θεός.

Λες και σε προειδοποιεί ποτέ το κακό. Λες και σου κάνει νόημα η κακιά ώρα. Σιγά μη σου φωνάζει: "Έι, ψιτ! Ψιτ! Κοίτααα! Σου 'ρχομαι..."

Έτσι είναι αυτά τα χτυπήματα.

Γίνονται πισώπλατα.

Την ώρα που είσαι ανοχύρωτος.

Την ώρα που έχεις χαλαρώσει κι απολαμβάνεις το άρωμα της βροχής.

Έτσι είναι...

Την άνοιξη μπορεί να τη σκοτώσει ξαφνικά, μπροστά στα μάτια σου, ένα χελιδόνι.

Κάποιο το ξέρουνε αυτό, πολύ καλά.

Είν' αυτές οι άσχετες σκέψεις που βάζει μπροστά σου σαν ανάχωμα το μυαλό, για να σε κρατά λίγο πιο πέρα από την κραυγή.

Είναι μερικοί άνθρωποι που δεν μπόρεσαν ποτέ να διαβάσουν το μυστικό σημείωμα που άφησε μέσα τους ο Θεός.

Δεν είχαν το απαιτούμενο φως για να το διαβάσουν.
Και τ' άφησαν διπλωμένο να κιτρινίζει σε ένα κρυφό συρταράκι της ψυχής τους.
Είναι μερικοί άνθρωποι που, όταν πέσει στα χέρια τους η χαρά, δεν ξέρουν πως τους ανήκει.
Και σαστίζουν.

Τη φέρνουν από δω, τη γυρνάνε από κει, ώσπου ανοίγουν ένα λάκκο και τη θάβουν, όπως κάνουν με τα κόκαλα τα σκυλιά.
Είναι μερικοί άνθρωποι που πίστεψαν αλήθεια πως ο Θεός αγαπάει τους μουτρωμένους.
Χαρά σ' αυτούς που γέμισαν την ψυχή τους και διάβασαν τραγουδιστά το μυστικό τους σημειωματάκι.
Αν το 'σκισαν μετά, αν το 'καψαν, το έκαναν μόνο και μόνο για το κέφι τους. Για να κλείσουν μάτι στο Θεό.
Χαρά σ' αυτούς που πιάστηκαν στο δόλωμα της ζωής και σπαρτάρισαν μέσα στα δίχτυα της.
Αν τα τρύπησαν μια στιγμή και ξαναβγήκαν στο πέλαγος, το 'καναν μόνο και μόνο για να 'χουν τη χαρά να ξαναπιαστούν...

Κάνοντας τον απολογισμό για τις διακοπές που πέρασα μαζί με την γυναίκα μου και αναρωτώντας τον εαυτό μου για το ποια ήταν οι καλύτερη στιγμή .

Δεν το σκέφτηκα καθόλου.

Ήταν ένα βράδυ προτού φύγουμε από το νησί, σε ένα μπαράκι δίπλα στην ακρογιαλιά. Η γυναίκα μου γύρισε και με ζωγραφισμένο ένα υπέροχο χαμόγελο στο πρόσωπο της , ταξίδεψε για αρκετά λεπτά μέσα στα μάτια μου. Δε χρειάσθηκε να μιλήσει κανείς , άλλωστε τα λόγια δεν μπορούν να μεταφέρουν τα συναισθήματα της ψυχής μας …

τότε ήταν που σκεφτικά ότι αυτήν την γυναίκα την αγάπησα

γι αυτό που πραγματικά είναι …

κι όχι γι αυτό που θα ήθελα να είναι ..

δεν τις είπα σ΄ αγαπώ , θέλω να βγει από μέσα μου, απλά και ταπεινά …

όπως παλιά ,

όπως μου το είπε η ματιά της εκείνο το βράδυ

"Βαρέθηκα ν' ανάβω φωτιές για να ζεσταθούν οι άλλοι και στο τέλος να ξεπαγιάζω εγώ.
Να μοιράζομαι στην καρέκλα μου με τον κάθε κουρασμένο και στο τέλος να στρογγυλοκάθεται αυτός κι εγώ να κουλουριάζομαι στο πάτωμα.
Να σκουπίζω με τα χείλια μου τα δάκρυα των άλλων και τα δικά μου να ξεραίνονται στα μάγουλά μου και να κάνουν κρούστα...
Κουράστηκε η ράχη μου να κουβαλά πληγωμένους. Στέγνωσε το στόμα μου να τους φωνάζω. Μη σωριάζεστε, ρε ξεφτίλες. Σταθείτε στα πόδια σας. Μπόρα είναι. Βγάλτε τις τσίμπλες από τα μάτια σας. Ξημερώνει.
Βαρέθηκα να φτιάχνομαι με τα λάθη μου.
Να φυτεύω βολβούς πάνω σε σωρούς από σκατά.
Να βγάζω αθώους τους ένοχους και να κάθομαι για πάρτη τους στο σκαμνί.
Να μουλιάζω στη βροχή γιατί άνοιξα την ομπρέλα μου να μπουν από κάτω δυο τρεις μουρόχαβλοι που μου φάνηκαν κρυουλιάρηδες..

......................

Πάντως, όπως και να 'χει το ζήτημα, ένα πράγμα ξέρω καλά. Πως γουστάρω πολύ.
Γουστάρω τη φάση και περισσότερο την αντίφαση.
Γουστάρω την τρέλα μου και περισσότερο την τρέλα των άλλων.
Γουστάρω να μυρίζομαι την ανθρωπίλα.
Γουστάρω τ' αγόρια που έχουν κορδέλες στα μαλλιά και στα μάτια ένα ματσάκι μενεξέδες.
Γουστάρω τα κορίτσια που τραγουδούν στις ακρογιαλιές μ' ένα θαλασσοπούλι ανάμεσα στα φρύδια."

- Να είχα λέει, μιαν αγάπη σαν αλάνα… Να κυλιόμουνα μέσα της, να ‘κανα τούμπες, να ‘πλωνα την αρίδα μου να λιαζόμουνα… Να ‘ρχότανε τα όνειρά μου σαν τις κάργιες να φτεροκοπούν πάνω από το κεφάλι μου. Βαρέθηκα να χώνω τη ρημάδα την ψυχή μου στα ντουλάπια και να της κρεμώ αρωματικά σακουλάκια να μην τη φάει ο σκόρος. Βαρέθηκα να περπατώ με την πλάτη κολλημένη στα ντουβάρια, γιατί νιώθω γύρω μου τον θόρυβο από τα μαχαίρια που ακονίζονται. Είναι πολύ, ρε σεις, αυτό που ονειρεύτηκα; Μιαν αγάπη λέω σαν αλάνα. Ν’ απλώσω την αρίδα μου να λιαστώ.

Τι φταις αλήθεια.
Κανείς δε σου 'μαθε το δρόμο για το "εμείς".
Και το χειρότερο, κανένας δε σε εκπαίδευσε να επενδύεις στο "εγώ".
Σαν επαίτης εκλιπαρείς μπροστά στην πόρτα του "εσείς".
Έσπασες αμέτρητες φορές τα μούτρα σου, προσπαθώντας ανάμεσα σε σκοτάδια ν' ανακαλύψεις το "εσύ".
Σ' έπιασε πάντα πανικός στη θέα και στη σκέψη του "αυτοί".
Και στην απελπισία, στο χαμό σου, φώναζε "Αυτός! Αυτός!"
Κι έπιασες ένα πιστόλι, να πολεμάς.
Τι φταις!

Παπαδόπουλος Λευτέρης - - Δώδεκα πόντους και μισό

  Ανηφόριζα την οδό Προπυλαίων, στην Ακρόπολη. Δίπλα μου, ερχόταν ο σκύλος της κόρης μου, ο Μπίλμπο, ένα όμορφο λαμπραντόρ. Λίγο πιο πάνω από μας, στο κατάστρωμα του δρόμου, άκρη άκρη, μια κοπελίτσα 17-18 χρόνων, λεπτή και πολύ όμορφη, είχε σκύψει στην άσφαλτο και προσπαθούσε να βάλει στη θέση της την αλυσίδα που είχε φύγει από το ποδήλατό της.
"Θέλετε βοήθεια;" τη ρώτησα.
"Όχι, ευχαριστώ. Τα καταφέρνω και μόνη μου", αποκρίθηκε η κοπελίτσα, με ένα γλυκό, τρυφερό χαμόγελο.
Άξαφνα, είδε τον Μπίλμπο. Παράτησε την αλυσίδα και είπε αυθόρμητα:
"Τι όμορφος σκύλος!"
"Ωραίος είναι, σύμφωνα με τα ανθρώπινα γούστα", είπα.
"Γιατί το λέτε αυτό;" με ρώτησε η κοπελίτσα.
"Διότι, όλα αυτά τα χρόνια που τον έχουμε, καμιά σκυλίτσα δεν τον πλησίασε, δεν του έκανε φλερτ, δεν του κούνησε ερωτικά την ουρά. Προφανώς στις σκυλίτσες δεν αρέσει".
Η κοπελίτσα έμεινε για δυο στιγμές αμήχανη. Ύστερα με ρώτησε:
"Μήπως τον έχετε πολύ προστατευμένο; Πολύ μη μου άπτου;"
Συμφώνησα:
"Ναι, τον έχουμε συνεχώς μαζί μας..."
Η κοπελίτσα έπιασε τα γέλια.
"Θα σας δώσω μια συμβουλή", είπε. "Αφήστε τον κάνα δυο μέρες ελεύθερο, να κάνει παρέα με διάφορα αδέσποτα σκυλιά, να μάθει τα κόλπα, και ύστερα πάρτε τον στο σπίτι. Θα δείτε, τότε, πόσο θα 'χει αλλάξει ο σκύλος σας... Να μάθει τα κόλπα από τους αληταράδες, για να ξέρει πώς θα συμπεριφερθεί σε μια σκυλίτσα. Μετά, όλα θα είναι εύκολα".
Έφτιαξε την αλυσίδα του ποδηλάτου της, το καβάλησε και έφυγε σαν σίφουνας, χωρίς ούτε αντίο να μου πει...

Στο γλυκό μου φιλαράκι

Δύσκολο να βρεις κάτι για να δείξεις αυτό που αισθάνεσαι .

Εξάλλου δεν ξέρεις και ο άλλος πως θα το πάρει .

Έψαξα .

Τελικά αυτό διάλεξα αν και  δεν είναι τεράστιο.

Είναι όμως ένα τραγούδι που μέσα από τους στοίχους του

δείχνει όλο το μεγαλείο του ερωτά .

Λόγια απλά .

Λόγια γεμάτα νόημα και αλήθειες .

---------------

Θα΄θελα να τα΄χα όλα να΄μουνα παντού
να σου χάριζα τ΄αστέρια όλου τ΄ουρανού
μα για μένα ένα αστέρι φαίνεται απ΄τη γη
ένας είναι ο κόσμος μόνο εσύ.

---------------

http://www.youtube.com/watch?v=aqBjVhyO00Q&eurl=http%3A%2F%2Fwww.eros-erotas.gr%2F%25ce%25b4%25ce%25b5%25ce%25bd-%25ce%25ad%25cf%2587%25cf%2589-%25cf%2580%25ce%25bf%25ce%25bb%25ce%25bb%25ce%25ac-%25ce%25b3%25ce%25bb%25cf%2585%25ce%25ba%25ce%25b5%25cf&feature=player_embedded

Δεν υπάρχουν λόγια.

Απόψε θα 'θελα να 'ρθεις
και να μου πεις σε θέλω
απ' το σκοτάδι να φανείς
σαν ξεχασμένο τρένο

--------

Να σου λέω έλα, να μιλάς για τρέλα
να μου λες δεν πρέπει, δεν μπορώ
Να σου λέω έλα, να μιλάς για τρέλα
κλαίει η αγάπη σαν μωρό

--------

Απόψε θά 'θελα να βγω
στου κόσμου το μπαλκόνι
να σου φωνάξω όσο ζω
ποτέ δεν θα 'σαι μόνη

--------

http://www.youtube.com/watch?v=gbSU_1UgjyE

--------

Συγχώρεσε με αν σου φανεί άσχετο...
Μοιάζει με κείνα τα πράγματα που θέλαμε πολύ μα δεν χορτάσαμε ποτέ…

--------

Μου έλειψε η βόλτα στις γειτονιές σου…

--------
Φιλιά πολλά σου στέλνω…

 

 

Rudolph Schenker

Ο καλύτερος λόγος για να παρακολουθήσεις μια συναυλία

SCORPIONS

Για πολλούς η μουσική είναι απλώς διασκέδαση. Για άλλους, όμως, είναι εκείνη που δίνει ουσία στη ζωή τους. Ειδικά οι φίλοι της rock έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με τους αγαπημένους τους καλλιτέχνες.

Οι

 SCORPIONS

είναι από τα συγκροτήματα που έχουν αγαπηθεί όσο λίγα στην Ελλάδα. Οι δίσκοι τους βρίσκονται στις δισκοθήκες χιλιάδων Ελλήνων, που τους αποθέωσαν στις συναυλίες που έδωσαν στη χώρα μας.

Στην ερώτηση: τι είναι για μας οι

SCORPIONS ,

η απάντηση έρχεται αβίαστα. Είναι οι καταιγιστικοί rock ρυθμοί, οι αισθαντικές μπαλάντες, είναι τα ονειρικά και μεγαλειώδη φωνητικά του Klaus , είναι το κιθαριστικό πανδαιμόνιο του Rudy , του Uli , του Μatthias , είναι οι μοναδικές μελωδίες και ο ρομαντισμός, είναι η εκρηκτική σκηνική παρουσία που τους καθιέρωσε στα κορυφαία σχήματα του πλανήτη με εκατομμύρια θαυμαστές και θεατές των μαραθώνιων περιοδειών τους. Ένα ξεχωριστό κομμάτι της ζωής μας, ένα μουσικό ταξίδι που ξεκίνησε πριν χρόνια και συνεχίζεται έξω από όρια και κατευθύνσεις...