Όπως κάνουμε όλοι μας.

Υπάρχουν λεπτά ατελείωτα που δε περνούν με τίποτα, ώρες που μοιάζουν ημέρες, σφίξιμο στο στομάχι, απαίσια διάθεση, απίστευτες συμπτώσεις που δε θα παρατηρούσες με τίποτα υπό άλλες συνθήκες και σκέψεις που δε σε αφήνουν να προχωρήσεις μπροστά.
Κι όλα αυτά γιατί;
Για να σου θυμίζουν.
Για να σου θυμίζουν κάτι που έζησες πρόσφατα και δε το ζεις πλέον.
Κι όταν κάνεις αυτό το μικρό βηματάκι να πας μπροστά, τότε οι αναμνήσεις μένουν.
Μένουν και σε γυρνούν πίσω πολλές φορές. Και συνεχίζει να σε πονάει.
Για πόσο; Για όσο...
Μετά από καιρό λοιπόν, με το χρόνο σα σύμμαχο όσα θεωρείς πως δε σε κάνουν ευάλωτο είναι απλά η δύναμη της ψυχής να αρνηθεί πλέον στον πόνο και στις σκέψεις.
Κάποιες φορές τα καταφέρνει, άλλες όχι.
Αν τα όσα έζησες σου περνούν απαρατήρητα τότε δεν είναι δυνατές στιγμές ή κάποιος άλλος πόνος σε κρατάει πιο πίσω.
Είναι ένας φαύλος κύκλος βλέπεις.
Πάντα κάποιος πληγώνει κάποιον άλλο, πάντα κάποιος δεν εκτιμά κάποιον άλλο, πάντα κάποιος θα πονέσει...
Τα πάντα είναι μέσα στο μυαλό. Η δύναμη του με τρομάζει. Κάθε μας ενέργεια και πράξη είναι αποτέλεσμα των σκέψεων μας.
Αν καταφέρει κάποιος να κατακτήσει τις σκέψεις σου να ξέρεις πως σε έχει δικό του για πάντα.
Πάντοτε έλεγα πως η μεγαλύτερη απιστία γίνεται με τη σκέψη και όχι με τη πράξη. Εκατομμύρια σκέψεις που ποτέ κανένας δε θα μάθει για τον άλλο.
Μπορείς να κάνεις έρωτα με κάποιον και να έχεις στο μυαλό σου έναν άλλον άνθρωπο. Η μεγαλύτερη απιστία για μένα!
Δε θα σε προδώσει όμως ποτέ η σκέψη σου. Κανένας δε θα μάθει ποτέ τίποτα. Κανένας δε θα γνωρίζει. Εσύ όμως θα πονάς. Κάτι πάντα θα σου λείπει. Και το χειρότερο από όλα;
Δεν είναι οι σκέψεις σου και ο πόνος σου. Είναι η ψεύτικη συμπεριφορά σου στον άνθρωπο που έχεις δίπλα σου. Η μεγάλη κοροϊδία που δέχεται.
Μακριά από τον πόνο...
Πως όμως μπορείς να το αλλάξεις αυτό;
Πως να βγάλεις έναν άνθρωπο, ένα γεγονός, μια κατάσταση, μια τέλεια στιγμή από το μυαλό σου;
Πως θα μάθεις να μη πονάς, να γίνεις πιο σκληρός και να αντιμετωπίζεις διαφορετικά τα πάντα;
Αν ρωτήσετε εμένα θα σας πω πως δε ξέρω! Έμαθα να ξεχωρίζω τους ανθρώπους που θα με κάνουν να πονέσω αν και δεν τα καταφέρνω και τόσο καλά στο να τους εντοπίζω.Όμως πέφτω πάλι στην παγίδα και αιχμαλωτίζομαι . Όπως κάνουμε όλοι μας.

Βρήκα των άνθρωπο μου . . .

Ακούω καθημερινά γύρω μου από άντρες και γυναίκες όλων των ηλικιών:

«Βρήκα των άνθρωπο μου», βρε μπράβο χαίρομαι ειλικρινά. Παντρεμένους/νες - ελεύθερους/ες – δεσμευμένους/νες …..και…τι?

Περνά ο καιρός, βρίσκω πάλι τον ίδιο άνθρωπο - τι κάνεις με την/τον τον ρωτώ. «Ξέρεις, καλά πάει αλλά...» Άντε πάλι ένα αλλά….-τι έγινε - είναι και η περιέργεια στην μέση. «Τίποτα το ιδιαίτερο απλά…, δεν ξέρω κάτι πλέον έχει αλλάξει»

Δηλαδή ; ρωτάω
«Δεν ξέρω σου λέω, ίσως φταίει ότι δεν ήταν τελικά όπως τον περίμενα»
Και πως τον ερωτεύτηκες ; Είστε περίπου 2 χρόνια μαζί , ναι;
Ναι λέει, 2 και 3 μήνες .
Ωραία, τι είναι αυτό που δεν ήταν από την αρχή και ξαφνικά άλλαξε; Ξαφνικά άρχισε να είναι αδιάφορη, νευρική ή ότι άλλο βλέπεις τώρα διαφορετικό επάνω της ;
«Να μωρέ, είναι κάτι που δεν ξέρω πώς να το πω
«Δεν με τραβάει πλέον όπως πριν , δεν με γεμίζει , δεν την σκέπτομαι όπως πριν. Άστο τώρα, φτάνει. Δεν θέλω άλλο να το συζητήσω….θα κουραστεί και αυτη και θα τελειώσει όπου να ‘ναι»

Έτσι δηλαδή το σκέφτεσαι;
Θα κουραστεί και θα τελειώσει;
Μα είσαι στα καλά σου;
Μίλησες μαζί της, είπες όλα αυτά που αισθάνεσαι γι’ αυτήν, τι σε πειράζει, τι νομίζεις ότι φταίει, τι άλλαξε;

«Όχι δεν το έκανα, σου λέω άστο. Νομίζω ότι άρχισε να γίνετε διαφορετικό από ότι ξεκίνησε, θα τελειώσει που θα πάει»
Τι να κάνω και εγώ το αφήνω!!!

Αλλά και πάλι γιατί να το αφήσω, μήπως κι εγώ δεν έχω περάσει από αυτή την θέση; Μήπως πρέπει να βοηθήσω;
Τελικά τι κάνουμε; Το αφήνουμε να τελειώσει από μονό του ή προσπαθούμε να το συζητήσουμε για να το κρατήσουμε !!

Και έρχομαι τώρα να βάλω τα μεγάλα ερωτηματικά μου …..
- Γιατί θέλουμε να κάνουμε σχέσεις?
- Γιατί πάντα ζητάμε και κάτι παραπάνω από αυτό που έχουμε?
- Τι θέλουμε τελικά από τις σχέσεις μας ?
- Γιατί να μην μπορούμε ή να μην έχουμε την διάθεση να συζητήσουμε με τον άλλον/η που πριν ένα διάστημα ήταν ότι καλύτερο στην ζωή μας ?

Ας απαντήσω εγώ πρώτος ( με τα δικά μου πιστεύω )
Δημιουργούμε σχέσεις γιατί θέλουμε να έχουμε διπλά μας ένα άνθρωπο που θα μας δίνει αγάπη, ανάσα ξεκούρασης ( από το άγχος ), βοήθεια σε όλα όσα μας προβληματίζουν, αγκαλίτσα και ζεστασιά ψυχής στα δύσκολα, ένα άνθρωπο βρε αδελφέ που να νοιάζεται για μας και εμείς για αυτόν ……

Γιατί δεν ξέρουμε τι πραγματικά θέλουμε, γιατί ποτέ δεν βάζουμε απέναντι στο καθρέπτη εμάς. Να δούμε εμείς αν αλλάξαμε ή γιατί δεν μας γεμίζει πλέον ο άλλος/η, γιατί στην τελική ζητάμε πάντα από τους άλλους και όχι από εμάς ( είναι πιο εύκολο ). Θέλουμε να παίρνουμε τα πάντα από τους γύρω μας …σχεδόν όλοι …..και να δίνουμε όσα θέλουμε εμείς .
Να έχουμε κάποιον/α που να σκίζεται για την πάρτη μας, να τρέχει κάθε φορά που εμείς θέλουμε και μπορούμε, να είμαστε εμείς το επίκεντρο του και ο Θεός του, και όλα αυτά χωρίς και πολλές απαιτήσεις από τον άλλον/η
Γιατί είμαστε πολύ κουρασμένοι από την δουλειά και το άγχος, δεν έχουμε την διάθεση και για άλλες συζητήσεις, που θέλουν να προβληματιστούμε, να βρούμε λύσεις, να ασχοληθούμε και με αυτά. ...έχω αλλά στο μυαλό μου αυτό το διάστημα !
Αστό θα τελειώσει από μονό του που θα πάει θα κουραστεί και ο άλλος.

Τα βάζω λοιπόν με όλους μας , άντρες γυναίκες, όλων των ηλικιών, γιατί δεν κάνουμε κάτι να κρατήσουμε αυτό που ερωτευτήκαμε κάποτε, αυτό που μετά από 1 , 2 ,3 …7 , 8 ,9 χρόνια ξέφτισε.

Ήταν ότι καλύτερο στην ζωή μας πριν από ένα…..δυο …..τρία ….τέσσερα χρόνια……. Και όπως λένε και οι επιστήμονες, στην επταετία όλα γίνονται πλέον μια συνήθεια ή γίνονται δεκτά χωρίς να υπάρχει από καμιά πλευρά η διάθεση να αλλάξει κάτι.
Συνεχίζουμε μέχρι να βρεθεί κάτι καλύτερο ή αυτό που έχουμε να τελειώσει, να τελειώσει από μονό του.

...για να μην τελειώσει ποτέ !

Σ’ ΑΓΑΠΩ . . .

Εγώ, σαν ρομαντικός άντρας 38 ετών, έχω να πω ότι πλέον την λέξη αυτή την έχουμε κατσιάσει !
Πες ο ένας από εδώ, πες ο άλλος από κει χωρίς να την αισθάνονται , έγινε η καημένη μια συνηθισμένη λέξη!
Μια συνηθισμένη λέξη … όχι δεν της πρέπει γιατί είναι μια λέξη που έχει δύναμη!
Είναι μια λέξη που έχει μεγάλα συναισθήματα !
Είναι μια λέξη που δίνει νόημα στην ζωή μας!!
Είναι ιερή !!!
Την ξεστομίζουμε πλέον αρκετά εύκολα - να μην πω πολύ εύκολα - ίσως το κάνουμε γιατί δεν έχουμε καταλάβει τον σωστό ορισμό αυτής της λέξης!
Ναι αυτό είναι έχουμε χάσει τον σωστό ορισμό ή μάλλον τον έχουμε παρακάμψει και την χρησιμοποιούμε πολύ εύκολα γιατί μας βολεύει, μας διευκολύνει.
Τώρα κάποιοι και κάποιες θα πείτε και ποιος είναι άνθρωπε μου ο σωστός ορισμός!!
Χμ….. ναι θα σας τον δώσω όπως εγώ τον αντιλαμβάνομαι …

Σ’ ΑΓΑΠΩ ( ερωτικό)
Σ’ αγαπώ …γιατί είσαι το άλλο μου μισό !
Σ’ αγαπώ …είμαι έτοιμος να κάνω θυσίες !
Σ’ αγαπώ ….γιατί σε νοιάζομαι , ενδιαφέρομαι για σένα!
Σ’ αγαπώ ….γιατί θέλω να είμαι συνεχώς κοντά σου!
Σ’ αγαπώ …και θα είμαι εκεί, κάθε στιγμή που με χρειάζεσαι!
Σ’ αγαπώ …χωρίς ανταλλάγματα!
Σ’ αγαπώ …και δεν θέλω να αλλάξεις, μου αρέσεις έτσι όπως είσαι!
Σ’ αγαπώ …..έτσι χωρίς όρους …χωρίς σύνορα….χωρίς τα πρέπει και τα γιατί!
Σ’ αγαπώ ….γιατί δίνεις ζωή στην ζωή μου !
Σ’ αγαπώ ….και δεν έχω αλλά λόγια να στο πω, να σου το εκφράσω ….παρά μόνο να … νιώθω , νιώθω ότι πιο πολύ σ’ αγαπά η καρδιά μου !

Μα τώρα που το σκέφτομαι θέλω να σας ρωτήσω, αλλά και να απαντήσω σε ένα άλλο ερώτημα:
Η αγάπη χάνετε στο χρόνο ; Ή χάνετε μονό σε κάποιες περιπτώσεις ;
Να σας πω την άποψη μου;

Όχι δεν χάνετε! Η αληθινή αγάπη δεν χάνετε! Ακόμη και όταν δεν θα είμαστε μαζί με τον άνθρωπο που μας έκανε να νιώσουμε την αγάπη αυτή, δεν θα το ξεχάσεις, πάντα ένα κομμάτι της καρδιάς θα νιώθει αγάπη !
Μπορεί να την έχασες και να την μίσησες …..όχι ήταν επιφανειακό …κατά βάθος υπάρχει μέσα σου η αγάπη για το άτομο της !
Μόνο αν σε πόνεσε, αν σε μείωσε, «αν…» υπάρχουν αρκετά, μόνο τότε ίσως θα πάψεις να τον αγαπάς ! Αλλά και εδώ ο χρόνος θα βάλει το χεράκι του και το μίσος θα καταλαγιάσει.
Μίσος και αγάπη είναι κοντά, πολύ κοντά και αλληλοσυνδέονται !
Τελικά είναι μια περίπλοκη λέξη αλλά και απλό συναίσθημα, είναι εύκολο για κάποιους να την πουν…, μα δυστυχώς δεν την έχουν νιώσει.
Σ’ αγαπώ….Γιατί ; Δεν τον έχουν σκεφτεί, απλά τους βγαίνει σαν να λένε, αγαπώ έμενα και θέλω να περνώ καλά !

Τελικά, τι είναι η φράση σ αγαπώ?

Το «σ’ αγαπώ» είναι κάτι όμορφο, περίπλοκο, ατελείωτο, αμύθητο, ασύγκριτο, μεγαλοπρεπές, παραμυθένιο, αληθινό, απέραντο, ακέραιο, ακράτητο, αμοιβαίο, συναρπαστικό, ταπεινό, τρυφερό συναίσθημα!!!