"Υπάρχει μια μικρή,

πονηρή πορτούλα στην κόλαση,

με χρυσό πόμολο και πλανόδιους αγγέλους γύρω τριγύρω της.

Παράξενους αγγέλους,

με λαμπερά λέπια στα φτερά τους,

κίτρινους μεταξωτούς χιτώνες και

ασημιά στεφάνια στα μαλλιά.

Κανείς δεν φαντάζεται πως αυτή η πορτούλα,

με το χρυσό πόμολο,

οδηγεί στη κόλαση.

Κανείς δεν φαντάζεται πως αυτοί οι πλανεροί άγγελοι με τα λέπια στα φτερά έχουν αποστολή να οδηγούνε στο χαμό.

Εδώ, όποιος έρχεται,

τ'αποφασίζει μόνος του.

Γιατί του γυάλισε,

ίσως, το χρυσό πόμολο.

Γιατί τον εντυπωσίασαν οι παράξενοι άγγελοι.

Γιατί νόμισε πως αυτή η πορτούλα

ήταν στα μέτρα του.

Σημασία έχει πως φτάνει κανείς πάντα μόνος του.

Και, συνήθως, βιαστικός…"