Ανομβρία
Σκέψεων.
Όχι ιδεών.
Φόβος αποτυχίας και άκαρπες
προσπάθειες ανασυγκρότησης της χαμένης λογικής.
Πάνω απ'όλα όμως , ουσιαστική έλλειψη εμπιστοσύνης.
Τελευταία , κοιμάμαι πολύ.
Σκέφτομαι ότι ίσως θα υπάρξει στιγμή
που δεν θα κοιμάμαι πολύ
οπότε και τον ευχαριστιέμαι τον
τωρινό .
Κάθε φορά βαθιές ανάσες με φέρνουν
στην πραγματικότητα και
χάνω τη γη κάτω από τα
πόδια μου.
Και νιώθω πως θέλω να απομονωθώ περισσότερο..
Και νομίζω πως φταίει η υπερβολική άρνηση που έχω , η οποία μετατρέπεται σε βαρεμάρα.
Υ.γ.1:Εάν κάτι μπορεί να με ξυπνήσει , ας το κάνει! Το προκαλώ!
Υ.γ.2:Είναι από τις λίγες φορές που
θέλω κάποιος να με καταλάβει
και είναι αδύνατον
να γίνει αυτό.
