Ό,τι δεν βρήκα στην πραγματικότητα, 

το αναζήτησα στα όνειρα και στον ύπνο.

Και αυτά μου έδωσαν απλόχερα ότι τους ζήτησα...
Πολλοί με έχουν κατηγορήσει ότι είμαι υπερβολικά ονειροπόλος ,

ότι δεν πατώ στη γη,

ότι βρίσκομαι συνεχώς στον κόσμο μου.

Συνήθισα βέβαια,

αλλά δεν είμαι σε θέση να καταλάβω

πότε με ειρωνεύεται κάποιος

και πότε όχι.

Η απάντηση μου σε όλους αυτούς

είναι η περιφρόνηση.

Γιατί για μένα...

δεν υφίσταται άνθρωπος χωρίς όνειρα!
Δεν μπορώ να καταλάβω πως κάποιοι άνθρωποι αφήνονται στην πραγματικότητα και στην δίνη των γεγονότων.

Αποκαλούν τους εαυτούς τους "ρεαλιστές" και δέχονται τη ζωή όπως είναι και δεν παλεύουν καθόλου για να την αλλάξουν.
Δεν ξέρω αν έχω δίκιο ή άδικο, δεν με ενδιαφέρει κιόλας.

Αυτό που ξέρω είναι ότι έτσι έχω μάθει να ζω,

παρέα με το όνειρο.

Και θα παλεύω όσο μπορώ να γίνουν τα όνειρα μου πραγματικότητα.