και να μου κάνεις παρέα.
Περιμένω κάτι να αλλάξει
αλλά όλα μοιάζουν ακόμη πολύ
θολά...
Υπάρχει αγάπη γύρω μου, που με αγγίζει...
με χαϊδεύει...με αφήνει κάποιες φορές να μπω στην αγκαλιά της.
'Έρχονται στιγμές που με ηρεμεί,
με καταπραΰνει...
υπάρχουν όμως και εκείνες οι μοναδικές φορές ,
που με ανεβάζει
πολύ ψηλά...
ΤΟΣΟ...όσο δεν έχει τίποτε άλλο σημαντικό στον κόσμο.
Στο ψηλότερο μέρος της καρδιάς της.
Δεν ξέρω μα..
φοβάμαι...
όσο λιγότερο εκείνη με φοβάται και με πλησιάζει...
τόσο εγώ κάνω ένα βήμα πιο εκεί και
απομακρύνομαι...
άλλες φορές όμως την τραβώ μαζί μου
και παρασύρω και εκείνη
παραπέρα...
νομίζω δεν είμαι στα
καλά μου...
Ούφ...τι περίεργη νύχτα απόψε...
Σκέφτομαι...τι όμορφη που είναι μια αρχή μα...συμπληρώνει την σκέψη μου και ένα
τέλος...
Μπορώ να σκεφτώ μόνο το σήμερα... ΟΧΙ
δεν θέλω την αρπαχτή μιας σχέσης.
Φοβάμαι όμως το αύριο.
Δεν θέλω να βλάψω κανέναν...δεν θέλω να πονέσει εκείνη στη θλίψη που αφήνει ένα τέλος και ύστερα ο αποχωρισμός...
Πρέπει να σεβαστώ και να προσέξω τα συναισθήματα του άλλου...
Δεν είμαι έφηβος
που ξαφνικά θα χάσει
την γη κάτω από τα πόδια του από απλό ενθουσιασμό
και ύστερα θα προσγειωθεί
και θα
γκρεμοτσακιστεί παρασύροντας και τα συναισθήματα του άλλου.
Και ναι!!
αγαπάω...
και όλους αυτούς που με αγαπούν με ειλικρίνεια και με βαθύ νόημα...
Πιο απλά, να ξέρουν το γιατί.
Δεν είμαι στα καλά μου...
